Scenariusz zajęć – klasy I, II (dzieci przebywające w świetlicy szkolnej),
kółko recytatorskie.
Data: 27.11.2018.
Czas realizacji: 1 godz. lekcyjna
Rodzaj zajęć: zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego (realizacja celów związanych z orientacją zawodową w klasach I – III), zajęcia logopedyczne.
Temat: Zawody, które wymagają odpowiedniej dykcji.
Ćwiczenia, które pomagają wykształcić poprawny sposób mówienia.
Cele ogólne zajęć:
- zapoznanie ucznia ze znaczeniem słowa „dykcja";
- przedstawienie uczniom zawodów, w których dykcja jest zasadniczą umiejętnością podczas ich wykonywania (śpiewak, aktor, prezenter telewizyjny lub radiowy, nauczyciel);
- usprawnianie aparatu artykulacyjnego i oddechowego: ćwiczenia usprawniające narządy mowy, ćwiczenia oddechowe (pobudzanie przepony, wydłużanie fazy wydechowej, utrwalanie mówienia na wydechu), ćwiczenia fonacyjne (wyrabianie umiejętności modulowania wysokości głosu),
czyli ćwiczenia przygotowujące do wykonywania omawianych zawodów;
- rozwijanie umiejętności poprawnego odczytywania krótkich wierszyków trudnych do czytania ze względu na położenie w wyrazach poszczególnych głosek wymagających prawidłowej artykulacji.
Cele operacyjne zajęć – Uczeń:
- zna znaczenie słowa „dykcja";
- potrafi wymienić zawody, w których dykcja jest zasadniczą umiejętnością podczas ich wykonywania (śpiewak, aktor, prezenter telewizyjny lub radiowy, nauczyciel);
- poprawnie wykonuje ćwiczenia artykulacyjne, oddechowe i fonacyjne,
które usprawniają aparat artykulacyjny oraz oddechowy i przygotowują
do wykonywania omawianych zawodów;
- poprawnie odczytuje krótkie wierszyki trudne do czytania ze względu
na położenie w wyrazach poszczególnych głosek wymagających prawidłowej artykulacji.
Metody i techniki pracy: rozmowa kierowana, metoda ćwiczeń i praktycznego działania, praca z tekstem.
Formy pracy: indywidualna, grupowa jednolita i zróżnicowana.
Środki dydaktyczne: kolorowe piórka, karty z wierszykami, nagrody.
PRZEBIEG ZAJĘĆ
1. Rozmowa na temat znaczenia słowa „dykcja" oraz zawodów,
które wymagają posiadania tej umiejętności podczas ich wykonywania.
Dykcja – sposób mówienia, poprawnego wymawiania wyrazów przy uwzględnieniu wszystkich procesów zachodzących w wyrazach i na ich granicach. Zasadnicza umiejętność w wykonywaniu takich zawodów jak: śpiewak, aktor, prezenter telewizyjny lub radiowy, nauczyciel.
2. Zapoznanie uczniów z ćwiczeniami, które przygotowują do wykonywania tych zawodów i pomagają w nabywaniu właściwej dykcji:
a) ćwiczenia usprawniające aparat artykulacyjny: bajka koartykulacyjna;
b) ćwiczenia różnicujące fazy wydechowe: wdech nosem, wydech ustami;
c) ćwiczenia na rozruszanie przepony: wskazanie prawidłowego toru oddechowego, wiersz „Śmiecholandia";
d) ćwiczenia wzmacniające wydech: dmuchanie na piórka;
e) ćwiczenia wydłużające fazę wydechową: wypowiadanie na jednym wydechu pojedynczych głosek, np. naśladowanie syczenia węża (sss…), wypowiadanie na jednym wydechu coraz dłuższych ciągów – wyliczanie dni tygodnia, wiersz „Królewskie granie" z podziałem na grupy;
f) ćwiczenia fonacyjne: samogłoski (bez głosu, szeptem, z głosem), samogłoski ze spółgłoskami – abba, obbo, ubbu, ebbe, ibbi, ybby;
g) ćwiczenia fonacyjne wyrabiające umiejętność modulowania wysokości głosu: wymawianie połączenia samogłosek „au" z różną intonacją – wyrażającą pytanie, twierdzenie, zdziwienie, gniew, zadowolenie, przeczenie, drwinę;
h) ćwiczenia artykulacyjne: ćwiczenia w wypowiadaniu tekstów – odczytywanie wierszyków.
3. Podsumowanie zajęć, wręczenie nagród.
Opracowała:
Agnieszka Barszczyk
PRZEBIEG ZAJĘĆ
1. Rozmowa na temat znaczenia słowa „dykcja" oraz zawodów, które wymagają posiadania tej umiejętności podczas ich wykonywania.
Dykcja – sposób mówienia, poprawnego wymawiania wyrazów przy uwzględnieniu wszystkich procesów zachodzących w wyrazach i na ich granicach. Zasadnicza umiejętność w wykonywaniu takich zawodów jak: śpiewak, aktor, prezenter telewizyjny lub radiowy, nauczyciel.
2. Zapoznanie uczniów z ćwiczeniami, które przygotowują do wykonywania tych zawodów i pomagają w nabywaniu właściwej dykcji:
a) ćwiczenia usprawniające aparat artykulacyjny: bajka koartykulacyjna;
b) ćwiczenia różnicujące fazy wydechowe: wdech nosem, wydech ustami;
c) ćwiczenia na rozruszanie przepony: wskazanie prawidłowego toru oddechowego, wiersz „Śmiecholandia";
d) ćwiczenia wzmacniające wydech: dmuchanie na piórka;
e) ćwiczenia wydłużające fazę wydechową: wypowiadanie na jednym wydechu pojedynczych głosek, np. naśladowanie syczenia węża (sss…), wypowiadanie na jednym wydechu coraz dłuższych ciągów – wyliczanie dni tygodnia, wiersz „Królewskie granie" z podziałem na grupy;
f) ćwiczenia fonacyjne: samogłoski (bez głosu, szeptem, z głosem), samogłoski ze spółgłoskami – abba, obbo, ubbu, ebbe, ibbi, ybby;
g) ćwiczenia fonacyjne wyrabiające umiejętność modulowania wysokości głosu: wymawianie połączenia samogłosek „au" z różną intonacją – wyrażającą pytanie, twierdzenie, zdziwienie, gniew, zadowolenie, przeczenie, drwinę;
h) ćwiczenia artykulacyjne: ćwiczenia w wypowiadaniu tekstów – odczytywanie wierszyków.
3. Podsumowanie zajęć, wręczenie nagród.